Thursday, January 04, 2018

പകർപ്പവകാശം, വിക്കിപീഡിയ, ക്രിയേറ്റീവ് കോമൺസ്

“വിക്കിപീഡിയ പോസ്റ്റ് / ആർട്ടിക്കിൾ വല്ലതും സോമനടിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടോ എന്ന് കൂടി നോക്കൂ.. CC ലൈസൻസ് ആയത് കൊണ്ട് കേസ് കൊടുക്കാൻ പറ്റില്ല എന്ന് മാത്രം!” - Ganesh Narayanan
.
കേസ് കൊടുക്കാൻ പറ്റില്ല എന്നു് ആരു പറഞ്ഞു? വിക്കിപീഡിയയിൽ നിന്നായാൽ പോലും രണ്ടു കാര്യം നിർബന്ധമാണു്.
1. പകർത്തിയതു് എവിടേനിന്നാണെന്നും (Attribution- BY)
2. അതു സൗജന്യമായി ലഭിച്ചതാണെന്നും സൗജന്യമായി ആർക്കും വീണ്ടും പകർത്താവുന്നതാണെന്നും (Share Alike -SA)
വ്യക്തമായി പകർപ്പിൽ പരാമർശിച്ചിരിക്കണം.
.
അതിനാണു് CC-BY-SA എന്നു പറയുന്നതു്.
.
ഈ ഫേസ്‌ബുക്കിലെ എഴുത്തുകൾക്കും ചിത്രങ്ങൾക്കും കൂടി അതു ബാധകമാണു്.
ഇതൊന്നും ചെയ്തില്ലെങ്കിൽ വിക്കിപീഡിയയിൽ നിന്നായാലും പണി പാലും‌വെള്ളത്തിൽ തന്നെ പാഴ്സലായി വരും! വിക്കിമീഡിയ ഫൗണ്ടേഷനിൽ ഇത്തരം കാര്യങ്ങൾ ഒരരുക്കാക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രം ഒരു പ്രധാന ഡിപ്പാർട്ട്‌മെന്റ് തന്നെയുണ്ടു്.
.
.
ഈയിടെ, ഒരു കളവുസാഹിത്യകാരന്റെ ഇരകളായി ചുരുങ്ങിയതു മൂന്നുപേരെങ്കിലും തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടു. ബിലായത്ത് പൗരനായ കാരൂർ സോമൻ എഴുതിയ ഒരൊറ്റ ‘സ്വന്തം’ യാത്രാവിവരണപ്പുസ്തകത്തിലെ 200 പേജുകളിൽ പകുതിയിലേറെ അവരുടെ ബ്ലോഗിൽ നിന്നും ഇസ്കിയെടുത്ത വിവരങ്ങളായിരുന്നു. 51 പുസ്തകങ്ങൾ ഇതിനകം അച്ചടിച്ചിറക്കി എന്നവകാശപ്പെടുന്ന കാരൂരാൻ അതിൽ എത്രയെണ്ണം എത്ര പേരുടെ പുസ്തകങ്ങളോ ഓൺലൈൻ രചനകളോ കോപ്പിയടിച്ചുണ്ടാക്കിയതാവാമെന്നു് ദൈവത്തിന്റെ ലോഗ് ബുക്കിൽ പോലും കണ്ടെന്നു വരില്ല. വല്ലവരുടേയും ഒരു പഴയ പാസ്സ്പോർട്ട് പേജിന്റെ കോപ്പി കിട്ടിയാൽ അതിലെ വിസയുടേയും ഇമ്മിഗ്രേഷൻ സ്റ്റാമ്പിന്റേയും സ്കാൻ കോപ്പി വരെ പുള്ളിക്കാരൻ വല്ല നിഴലെഴുത്തുകാരെയും വാടകയ്ക്കുവിളിച്ച് യാത്രാവിവരണമാക്കി മാറ്റും എന്നാണു് ബാക്കിവരുന്ന ഒരു ആശങ്ക. സ്വന്തം പാസ്സ്‌പോർട്ടുകൾ, പഴയതായാൽ പോലും, അലസമായി ഉപേക്ഷിക്കാതിരിക്കാൻ ഒരു കാരണം കൂടിയായി.
.
എന്തായാലും, അതേക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു പോസ്റ്റിൽ ഒരു സുഹൃത്തു് Ganesh Narayanan എഴുതിയിട്ട കമന്റും അതിന്റെ മറുപടിയുമാണു് മുകളിൽ ഉദ്ധരിച്ചതു്.
.
.
വിക്കിപീഡിയയിൽ സൗജന്യമായി വായിക്കാവുന്നവയൊക്കെ ആർക്കും എങ്ങനെയും പകർത്തി പുനഃപ്രസിദ്ധീകരിക്കാം എന്നൊരു ധാരണ മിക്ക ഇന്റർനെറ്റ് ഉപയോക്താക്കൾക്കും ഉണ്ടു്. എന്നാൽ അതു തികച്ചും അബദ്ധമായ ഒരു ധാരണയാണു്!
.
വിക്കിപീഡിയയും അതോടനുബന്ധിച്ച മറ്റു സൈറ്റുകളും (വിക്കിമീഡിയ കോമൺസ്, വിക്കിഗ്രന്ഥശാല, വിക്കിനിഘണ്ടു...) സ്വതന്ത്രമാണു്. സൗജന്യവുമാണു്. എന്നാൽ അതിനർത്ഥം അവയൊക്കെ വെറുതെ കോപ്പിയടിച്ചു് സ്വന്തം രചന എന്നു് അവകാശപ്പെടാം എന്നല്ല.
.
സ്വതന്ത്രം, സൗജന്യം - ഈ രണ്ടു മലയാളം അർത്ഥങ്ങൾക്കും ഇംഗ്ലീഷിൽ സാധാരണയായി ഒരൊറ്റ വാക്കേ ഉള്ളൂ. Free. പക്ഷേ ഇംഗ്ലീഷിൽ പോലും അതിനു് രണ്ടർത്ഥങ്ങളും പ്രസക്തമാണു്.
.
ഒന്നാമത്തെ അർത്ഥം: സ്വതന്ത്രം - എന്നാൽ, അത്തരം വിവരങ്ങൾ ആർക്കും പ്രത്യേകം ചോദിച്ചുവാങ്ങാതെത്തന്നെ മറ്റൊരിടത്തു് പങ്കുവെക്കുകയോ പകർത്തി എഴുതുകയോ പുനഃപ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയോ ചെയ്യാം എന്നതാണു്. പക്ഷേ, അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ ചില വ്യവസ്ഥകൾ നിർബന്ധമായും പാലിക്കേണ്ടി വരും. ഇല്ലെങ്കിൽ, ഇന്നോ നാളെയോ നിയമപ്രശ്നങ്ങളും നഷ്ടപരിഹാരത്തിന്റെ തലവേദനകളും ജയിൽ ശിക്ഷ പോലും ഉണ്ടായെന്നു വരാം.
ഹോട്ടലിലോ സ്വർണ്ണക്കടയിലോ പോലല്ല, റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിലോ ബസ് സ്റ്റോപ്പിലോ കാണുന്ന ഇരിപ്പിടങ്ങളിൽ ആരോടും ചോദിക്കാതെത്തന്നെ ഊരയുറപ്പിച്ച് ഇരിക്കാം. പക്ഷേ അതിനർത്ഥം ആ കസേരമേൽ തെറിപ്പടം കോറിവരച്ചിടാമെന്നോ സ്വന്തം മൊബൈൽ നമ്പറും പേരും എഴുതിച്ചേർക്കാമെന്നോ അല്ലെങ്കിൽ അതെടുത്തുകൊണ്ടുപോയി ഇരുമ്പുതൂക്കത്തിനു് ഉരുക്കിവിൽക്കാമെന്നോ അല്ല. സ്വാതന്ത്ര്യം എപ്പോഴും നിബന്ധനകളുടെ അകമ്പടിയും കൂട്ടിയാണു വരിക.
.
.
രണ്ടാമത്തെ അർത്ഥം: സൗജന്യം - എന്നാൽ, അത്തരം വിവരങ്ങൾ വായിക്കാനോ പങ്കുവെക്കാനോ പകർത്തി പുനഃപ്രസിദ്ധീകരിക്കാനോ നിങ്ങൾ പണം കൊടുക്കേണ്ടതില്ല എന്നാണു്. അങ്ങനെ ചെയ്യാൻ വേണ്ട കമ്പ്യൂട്ടർ / മൊബൈൽ ഫോൺ, ഇന്റർനെറ്റ് കണൿഷൻ, ഡാറ്റ സ്ട്രീം എന്നിവയ്ക്കെല്ലാം പണം കൊടുക്കുന്നുണ്ടാവാം. പക്ഷേ, വായിക്കുന്ന ടെക്സ്റ്റ്, ചിത്രം, ശബ്ദം, വീഡിയോ എന്നിവയ്ക്കു് പ്രത്യേകം എന്തെങ്കിലും ഫീസോ റോയൽടിയോ നൽകേണ്ടതില്ല.
എന്തൊക്കെയാണു് ഈ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ വ്യവസ്ഥകൾ?
.
നിലവിൽ, വിക്കിപീഡിയയിലെ ട്ടെക്സ്റ്റ് ഉള്ളടക്കത്തിനെ സംബന്ധിച്ച്, സാധാരണ ഉപയോഗിക്കുന്ന ലൈസൻസ് CC BY-SA 3.0 ആണു്.
ആ വ്യവസ്ഥകളനുസരിച്ച്,
വിക്കിപീഡിയയിലെ “ടെക്സ്റ്റ്“ പകർത്തി സൂക്ഷിക്കാനോ അല്ലെങ്കിൽ അച്ചടിച്ചോ ഓൺലൈനോ ആയി വിതരണം ചെയ്യാനോ അനുവാദമുണ്ടു്. കൂടാതെ, അത്തരം ടെക്സ്റ്റ്, അർത്ഥവ്യത്യാസം ഉണ്ടാക്കാതെ ആവശ്യം പോലെ ‘കൂട്ടിക്കുഴച്ച്‘ (re-mix) പുതിയ രചനയാക്കാനും അനുവാദമുണ്ടു്.
അങ്ങനെ പകർത്തിയോ കൂട്ടിക്കുഴച്ചോ നിർമ്മിച്ച രചന പണം പ്രതിഫലമായി വാങ്ങി വിൽക്കാൻ പോലും അനുവാദമുണ്ടു്!
പക്ഷേ,
രണ്ടു പ്രധാന നിബന്ധനകളുണ്ടു്.
1. കടപ്പാടു്:
ഫേസ്‌ബുക്ക് പോസ്റ്റുകളിലും വാട്ട്സ്ആപ്പ് ഫോർവേഡുകളിലുമൊക്കെ (തെറ്റായി) കാണാറുള്ളതുപോലെ, വെറുതെ കടപ്പാട് എന്ന് എവിടെയെങ്കിലും എഴുതിവെച്ചിട്ടു കാര്യമില്ല.
ഒന്നുകിൽ സ്രോതസ്സ് (മൂലാധാരം) ആയ വിക്കിപീഡിയ ലേഖനത്തിന്റെ ഇന്റർനെറ്റ് ലിങ്ക് (URL) ഒപ്പം ചേർക്കണം. ഈ ലേഖനത്തിന്റെ ഉറവിടം ആ ലിങ്കാണു് എന്ന അടിസ്ഥാനസൂചന നൽകുക മാത്രമേ അതുവഴി ചെയ്യുന്നുള്ളൂ. എങ്കിലും യാതൊരു കടപ്പാടും വെക്കാതിരിക്കുന്നതിലും ഭേദമാണതു്. പൊതുവേ, അങ്ങനെ മാത്രമെങ്കിലും ചെയ്താൽ ആരും കർക്കശമായ നിയമനടപടികളിലേക്കു പോവാറില്ല.
കൂടുതൽ ശരിയായ വഴി, ഏതു CCലൈസൻസ് പ്രകാരമാണു് ഇതു പകർത്തിയെഴുതിയിട്ടുള്ളതു് എന്നുകൂടി ലേഖനത്തോടൊപ്പം ചേർത്തെഴുതുകയാണു്. പലപ്പോഴും നാമൊന്നും അത്രത്തോളം പോവാറില്ല.
ഉദാ: CC-BY-SA 3.0 അല്ലെങ്കിൽ CC-NC-ND
വിക്കിപീഡിയയിലെ ടെക്സ്റ്റിനു മാത്രമാണു് ഈ അനുവാദങ്ങളും നിബന്ധനകളും ബാധകം. വിക്കിപീഡിയയിലടക്കവും മിക്കവാറും മറ്റെല്ലാ വെബ് സൈറ്റുകളിലും ചിത്രങ്ങൾക്കും വീഡിയോകൾക്കും മറ്റും ചില സന്ദർഭങ്ങളിൽ ഇത്രത്തോളം അയഞ്ഞ അനുവാദങ്ങൾ ലഭ്യമായില്ലെന്നു വരും!
ഉദാ:
1. ന്യായോപയോഗം: ഒരു സിനിമയുടെ ലേഖനത്തിൽ അതിന്റെ പോസ്റ്റർ ചിത്രം കണ്ടേക്കാം. എന്നാൽ ന്യായോപയോഗം (Fair use rights) എന്ന ഒഴികഴിവിൽ ചേർത്തിട്ടുള്ള, റിസൊലൂഷൻ തീരെക്കുറഞ്ഞ ഒരു ചിത്രം മാത്രമായിരിക്കും അതു്. ആ ഒരു ലേഖനത്തിന്റെ ആവശ്യത്തിനുമാത്രം, ആ ഒരു ലേഖനത്തിൽ മാത്രം ചേർക്കാനുള്ള ലൈസൻസ് ആയിരിക്കും അതിനുണ്ടാവുക. അതേ ചിത്രം കോപ്പിയടിച്ച് മറ്റൊരിടത്തു് ഉപയോഗിക്കുന്നതു് നിയമവിരുദ്ധമായിരിക്കും!
ഇതുപോലെ, പ്രശസ്തവ്യക്തികളുടെ ചെറിയ ഫോട്ടോകൾ, (അല്ലെങ്കിൽ രേഖാചിത്രങ്ങൾ) , ന്യൂസ് പേപ്പർ കട്ടിങ്ങുകൾ, കമ്പനികളുടെ ലോഗോകൾ തുടങ്ങിയവയെല്ലാം ന്യായോപയോഗത്തിന്റെ പരിധിയിൽ വരാം.
2. പകർപ്പവകാശങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നവയുടെ ഫോട്ടോകളുടെ പകർപ്പവകാശം: വാസ്തുശില്പപരമോ സാങ്കേതികമോ ആയ പകർപ്പവകാശങ്ങളുള്ള കെട്ടിടങ്ങളുടേയും നിർമ്മിതികളുടേയും കരകൗശലവസ്തുക്കളുടേയും ശിൽപ്പങ്ങളുടേയും മറ്റും ഫോട്ടോകൾ.
പാവം ഗ്രാമീണസ്ത്രീകൾ തെരുവോരത്തു് വിൽക്കാൻ വെച്ചിരിക്കുന്ന ജിംക്കിക്കമ്മലുകൾക്കും കളിമൺപാവകൾക്കും പിറന്നാൾ പാർട്ടിയിൽ മുറിക്കുന്ന കേക്കിനുപോലും കലാപരമായ ബൗദ്ധികാവകാശങ്ങൾ ഉണ്ടു്. യൂറോപ്പിലും മറ്റും അവയൊക്കെ ഗൗരവമായ കാര്യങ്ങളാണു താനും. നമ്മളൊക്കെ ഇനിയും അതൊക്കെ പഠിച്ചുവരുന്നേയുള്ളൂ എന്നു മാത്രം!
3. സ്വകാര്യത: സെലബ്രിറ്റികളായ മഞ്ജു വാര്യരുടേയും മോഹൻ ലാലിന്റെയുമൊക്കെ പൊതുവേദിയിൽ നിൽക്കുന്ന ഫോട്ടോ എടുത്തു് നമുക്കു് പബ്ലിഷ് ചെയ്യാമോ? മിക്കപ്പോഴും ആവാം. എന്നാൽ അവർക്കു് ഇഷ്ടമില്ലാത്ത ഒരു ആംഗിളിലോ അവസരത്തിലോ സന്ദർഭത്തിലോ ആണെങ്കിൽ അവർക്കു് നിയമപരമായി പരാതിപ്പെടാം. മുൻകൂട്ടി വാങ്ങിവെച്ചിട്ടുള്ള പ്രത്യേകമായ സ്വകാര്യതാ-അനുവാദത്തിന്റെ തെളിവുകൾ കാണിക്കേണ്ടി വരും! അത്രയൊന്നും സെലബ്രിറ്റിയല്ലാത്ത ഒരു സുന്ദരിക്കൊച്ചിന്റെ, ബസ്സിലോ കവലയിലോ മറ്റോ വെച്ചെടുത്ത ഒരു ഫോട്ടോയാണെങ്കിലോ? നാട്ടിലെ നിയമങ്ങൾ കൃത്യമായി പറയുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, മറ്റുതരം ലൈസൻസുകളെയൊക്കെ ആ നിയമങ്ങൾ ഓവർ റൂൾ ചെയ്യും.
4. അതാതു രാജ്യങ്ങളിലെ നിയമങ്ങൾക്കു വിരുദ്ധമായ ചിത്രങ്ങൾ:
ഉദാ: ഇന്ത്യയിലെ റെയ്ൽവേ സ്റ്റേഷനുകൾ, അണക്കെട്ടുകൾ, ആശുപത്രികളുടെ ഉൾഭാഗങ്ങൾ, സർക്കാർ ഓഫീസുകൾ, കോടതികൾ തുടങ്ങിയവയുടേയും ഭൂനിരപ്പിന്റെ വിമാനത്തിൽനിന്നുമുള്ള വീക്ഷണത്തിലേയും ചിത്രങ്ങൾ ഇപ്പോഴും നീയമവിരുദ്ധമാണു്! പ്രാചീനകാലത്തു് ഉണാക്കിവെച്ച അത്തരം നിയമങ്ങളിൽ പലതും ഇപ്പോൾ സാങ്കേതികമായി അപഹാസ്യമാണെങ്കിൽപ്പോലും, നിയമമല്ലേ? അതിനു കണ്ണും മൂക്കുമില്ല. കല്പന കല്ലേപ്പിളർക്കും!

വിക്കിപീഡിയയിൽ മാത്രമല്ല, ഫേസ്‌ബുക്കിലും ബ്ലോഗുകളിലും യു-ട്യൂബിലും മറ്റുതരം ഇന്റർനെറ്റ് വെബ് സൈറ്റുകളിലും വാട്ട്സ്‌ആപ്പിലും എല്ലാം സമാനമായ പുനരുപയോഗനിബന്ധനകളുണ്ടു്. ഒരു സ്ക്രീൻഷോട്ട് എടുത്തു് പോസ്റ്റ് ചെയ്യുന്നതുപോലും ശരിക്കും നിയമാനുസാരിയായ പ്രവൃത്തിയല്ല.
എന്നാൽ, ഫേസ്‌ബുക്കിലും മറ്റും ഷെയർ ചെയ്യുന്നതു ശരിയല്ലേ? അതെ. പക്ഷേ ഷെയർ ചെയ്യുന്നതും കോപ്പി പേസ്റ്റ് ചെയ്യുന്നതും തമ്മിൽ വ്യത്യാസമുണ്ടു്. ഒരാൾ പോസ്റ്റു ചെയ്ത ലേഖനം ഷെയർ ചെയ്യുമ്പോൾ ഒപ്പം തന്നെ അതിന്റെ മൂലാധാരമായ ലിങ്ക് ലഭ്യമാക്കുകയാണു ചെയ്യുന്നതു്. പിന്നീട് മൂലരചയിതാവ് അയാളുടെ പോസ്റ്റിൽ എന്തെങ്കിലും തിരുത്തുകൾ വരുത്തുകയോ പോസ്റ്റു തന്നെ നീക്കം ചെയ്യുകയോ ചെയ്താൽ ഷെയർ ചെയ്തയിടത്തും ആ മാറ്റം പ്രതിഫലിക്കും. അതേ സമയം, ഒറിജിനൽ ടെക്സ്റ്റോ ചിത്രമോ കോപ്പി ചെയ്തു് പകർത്തി വെച്ചാൽ അതു് മൂലകൃതിയുമായി ബന്ധമില്ലാത്ത ഒരു ‘dead copy' ആയിരിക്കും. അതു് രചനാമോഷണമായി കണക്കാക്കാം.
ക്രിയേറ്റീവ് കോമൺസ്
=================
ഓരോ ലേഖനങ്ങൾക്കും പോസ്റ്റുകൾക്കും ഒപ്പം ഇത്തരം നിയമങ്ങളും വ്യവസ്ഥകളും ചേർത്തുവെക്കുന്നതു് അനാവശ്യമായ ദുർവ്യയമല്ലേ? അതിനാൽ, പൊതുവേ ഒരേപോലെയുള്ള പകർപ്പവകാശനിബന്ധനകളെയെല്ലാം ഒരുമിച്ചുചേർത്തു് ഒരു പൊതുരൂപമാക്കി, അവയെല്ലാം സശ്രദ്ധവും സൂക്ഷ്മവുമായ വാക്കുകളും വാചകങ്ങളുമുപയോഗിച്ച് എഴുതിയുണ്ടാക്കിയ പൊതു-നിയമാനുവാദരേഖകൾ അഥവാ സ്റ്റാൻഡേർഡ് ലൈസൻസുകളാക്കി മാറ്റിയവയാണു് ബൗദ്ധിക പകർപ്പവകാശ(Intellectual Property Rights or IP Rights) പ്രഖ്യാപനരേഖകൾ.
അത്തരം രേഖകൾ സൃഷ്ടിക്കാനും പരിപാലിക്കാനും വേണ്ടി രൂപം കൊണ്ട ഒരു സ്വതന്ത്രസംഘടനയാണു് ക്രിയേറ്റീവ് കോമൺസ് (Creative Commons - CC). (CC കൂടാതെ, മറ്റു സംഘടനകളും സ്ഥാപനങ്ങളും നിയമകൂടങ്ങളും ഇത്തരം ലൈസൻസു് രേഖകൾക്കു രൂപം കൊടുക്കാറുണ്ടു്).
എല്ലാ കൃതികൾക്കും സാഹചര്യങ്ങൾക്കും ഒരേ കൂട്ടം വ്യവസ്ഥ ശരിയാവില്ല. അതിനാൽ CC തന്നെ പല വിധത്തിലുമുള്ള ലൈസൻസുകൾക്കു രൂപം കൊടുത്തിട്ടുണ്ടു്. അവയ്ക്കോരോന്നിനും കൃത്യമായ ഓരോ പേരും പതിപ്പുസംഖ്യയും (version) കൊടുത്തിട്ടുണ്ടു്.
CC-BY-SA (ക്രിയേറ്റീവ് കോമൺസ്-ആട്രിബ്യൂഷൻസ്-ഷെയർ എലൈൿ)
ഇതിൽ ക്രിയേറ്റീവ് എന്നാൽ ബൗദ്ധികമായി സൃഷ്ടിപരമായ മൂല്യമുള്ളതു് എന്നർത്ഥം. ഒരു തീവണ്ടി ഓടുന്ന ശബ്ദമോ ഒരു സർക്കാർ ഉത്തരവോ ഒരു കമ്പനിയുടെ വാർഷികറിപ്പോർട്ടോ ക്രിയേറ്റീവ് അല്ല. പക്ഷേ ഒരാൾ പാടുന്നതും ഒരു കുട്ടി വരയ്ക്കുന്നതും ഒരു പൂച്ചെണ്ടുപോലും സർഗ്ഗരചനകളാണു്.
കോമൺസ് - പൊതുജനത്തിനു് - ലോകമെങ്ങുമുള്ള ജനസാമാന്യത്തിനു്- ഉപയോഗിക്കാവുന്നതു്. ഒരു കമ്പനിയുടെ സ്വന്തം ആവശ്യത്തിനുവേണ്ടിയുണ്ടാക്കുന്ന പരസ്യങ്ങൾ, ഇന്റേർണൽ മെമ്മോകൾ, പ്രചരണസാമഗ്രികൾ, ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ പതാക, ദേശീയഗാനം ഇവയൊന്നും ജനസാമാന്യത്തിന്റെ അവകാശമല്ല.
BY - ആട്രിബ്യൂഷൻ (കടപ്പാടിന്റെ മൂലാധാരം - സ്രോതസ്സ് വ്യക്തമായി കാണിക്കൽ)
എവിടെനിന്നാണോ ഒരു ലേഖനത്തിന്റെ അപ്പാടെയുള്ള ഉള്ളടക്കമോ കാമ്പോ ലഭിച്ചതെന്നുള്ള വ്യക്തമായ സൂചന കാണിച്ചിരിക്കണം.
ഇന്റർനെറ്റിലാണെങ്കിൽ, ഒരു URL (മൂല ലിങ്ക്) ഉണ്ടായാൽ ഈ നിബന്ധന അനുസരിച്ചു എന്നു പൊതുവേ കണക്കാക്കാം. ഒരു പുസ്തകമാണു പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നതെങ്കിൽ അതിന്റെ അകത്തെ രണ്ടാമത്തെയോ നാലാമത്തെയോ താളിലോ (Verso:Colophone) ഒരു അദ്ധ്യായത്തിന്റെ / ലേഖനത്തിന്റെ അടിക്കുറിപ്പായോ പുറം‌ചട്ടയിലോ അല്ലെങ്കിൽ യോജിച്ച മറ്റെവിടെയെങ്കിലുമോ ഇക്കാര്യം പരാമർശിച്ചിരിക്കണം.
SA
ഷെയർ: സൗജന്യമായി പങ്കുവെക്കാം എന്ന പ്രാഥമിക അനുവാദം. പ്രത്യേകം സൂചിപ്പിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിൽ, ഇങ്ങനെ പങ്കുവെക്കുന്നതു് വാണിജ്യപരമായ ലാഭത്തിനു വേണ്ടിയോ (Commercial) അല്ലാതെയോ ആവാം. NC എന്നാണു കാണുന്നതെങ്കിൽ Non-Commercial. പങ്കുവെച്ചതു് ലാഭോദ്ദേശ്യത്തോടെ വിൽക്കുകയോ വിതരണം ചെയ്യുകയോ പാടില്ല.
ചിലപ്പോൾ ND (No Derivatives) എന്നും കാണാം. പങ്കുവെക്കുന്നതു് ഒരു നേർപ്പകർപ്പായിരിക്കണം. അല്ലാതെ, അതിൽ കൂട്ടിക്കുറച്ചിലുകളോ (derivations) കൂട്ടിക്കുഴക്കലുകളോ (re-mixing) പാടില്ല എന്നർത്ഥം.
ഉദാഹരണത്തിനു് ഒരു കവിതയിലെ ഏതാനും വാക്കുകൾ എടുത്തുമാറ്റി സ്വന്തം പാരഡിയുണ്ടാക്കിക്കൂടാ. സ്ക്രീൻ ഷോട്ട് എടുത്തു് ICU ചെളിപ്പോസ്റ്റ് ഉണ്ടാക്കിക്കൂടാ. ഫോട്ടോഷോപ്പ് ചെയ്തു് തല മാറ്റി ഒട്ടിച്ചുകൂടാ. സുഡാപ്പി വിഡ്ഢിത്തപ്പോസ്റ്റ് എടുത്തു് അന്തംകമ്മി ഗീബെൽസിയൻ പോസ്റ്റോ സംഘി ആഭാസപ്പോസ്റ്റോ ആക്കിക്കൂടാ. വീഡിയോയിൽ നിന്നും കട്ട് ചെയ്തു് ഫോട്ടോയും ഫോട്ടോകൾ കൂട്ടിച്ചേർത്തു് വീഡിയോയും അരുതു്. കല്യാണവീഡിയോയിൽ സിനിമാപ്പാട്ട് ചേർക്കാവുന്നതല്ല. ഷോർട്ട് ഫിലിമിൽ ബാൿഗ്രൗണ്ട് മ്യൂസിക്കായി വെസ്റ്റേൺ ടോപ്-ഹിറ്റ് പറ്റില്ല. ആരാന്റെയും പെയിന്റിങ്ങിന്റെ ഫോട്ടോയ്ക്കൊപ്പം സെൽഫിയെടുക്കരുതു്.
അവയെല്ലാം ഡെറിവേറ്റീവ് സൃഷ്ടികളാണു്.
Alike: ഇതേ വ്യവസ്ഥകൾ പങ്കുവെച്ച പകർപ്പുകൾക്കും ബാധകമാണു്. അതായതു് പങ്കുവെക്കുമ്പോൾ ഇതേ ലൈസൻസ് അവയിലും കാണിച്ചിരിക്കണം.
ഫേസ്‌ബുക്കിലും വാട്ട്സ്‌ആപ്പിലുമൊക്കെ നാം ചെളിപ്പോസ്റ്റിട്ടും ഫോർവേഡ് ചെയ്തും കളിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ഇത്രയെങ്കിലുമൊക്കെ ഓർമ്മിച്ചുവെക്കുക.
സോമേട്ടനെപ്പോലെ അമ്പതു ലക്ഷവും ഒരു കോടിയുമൊക്കെ ആരെങ്കിലും വന്നു ചോദിക്കുമ്പോൾ എടുത്തുകൊടുക്കാൻ നമ്മുടെ അച്ഛനമ്മമാർ അങ്കമാലിയിലെ പ്രധാനമന്ത്രിയൊന്നുമല്ലല്ലോ! അതുകൊണ്ടു്, പകർപ്പവകാശം പടർപ്പുതമാശയാവില്ല എന്നു് പതുക്കെപ്പതുക്കെ ധരിച്ചുവശാവുക!
ഈയൊരു പോസ്റ്റ് CC-BY-SA ആണു്. പക്ഷേ അതിനർത്ഥം ഫേസ്‌ബുക്കിൽ ഞാനെഴുതുന്നതെല്ലാം ഇത്ര തന്നെ സൗജന്യമാണെന്നല്ല. പ്രത്യേകിച്ച് പറഞ്ഞിട്ടില്ലെങ്കിൽ, ഷെയർ ചെയ്യാൻ മാത്രമാണു് ഇവിടെ അനുവാദമുള്ളതു്. അതും ഫേസ്‌ബുക്കും ഞാനും അനുവദിക്കുന്ന പോസ്റ്റുകളിൽ മാത്രം. (ഫേസ്‌ബുക്കിൽ പബ്ലിൿ ആയി പോസ്റ്റ് ചെയ്യുന്നതു് പൊതുവേ മുന്നേ ചോദിക്കാതെ ഷെയർ ചെയ്യാം.അതു പറ്റില്ലെങ്കിൽ ഷെയർ ബട്ടൺ ദൃശ്യമാവില്ല).
Viswaprabha 2018 CC-BY-SA 3.0

Friday, June 16, 2017

We are trying even more...

[കാലം ചെല്ലുംതോറും രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാരയുടെ സ്വീകാര്യമായ അളവു് കുറച്ചുകുറച്ചുകൊണ്ടുവരുന്നതു്, ഡോക്ടർമാരെല്ലാം കൂടി നടത്തുന്ന ഒരു അന്താരാഷ്ട്രഗൂഡതന്ത്രത്തിന്റെ ഭാഗമാണെന്നു് ചില ഡാം സ്റ്റുപ്പിഡ് ഇഡിയറ്റുകൾ പ്രചരണം നടത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു...]

എന്റെയൊക്കെ കുട്ടിക്കാലത്തു് പിങ്കു നിറമുള്ള ഒരു പൊടി വെള്ളത്തിൽ കലക്കിയതാണു് എല്ലാ രോഗങ്ങൾക്കും ലഭിക്കുന്ന സർവ്വരോഗസംഹാരി. സർക്കാർ വക ഡിസ്പെൻസറിയിൽ ഒരു കുപ്പിയും കൊണ്ടുപോയാൽ അതു് സൗജന്യമായി ലഭിക്കും.

പനി, തലവേദന, വയറുവേദന തുടങ്ങി രക്താർബ്ബുദത്തിനുവരെ അതു മതി.
അഥവാ അർബ്ബുദം ബാധിച്ചിരിക്കുന്നതു് ശരീരത്തിനു പുറത്താണെങ്കിൽ, അല്ലെങ്കിൽ കാറപകടത്തിൽ തല കഴുത്തിൽനിന്നു് വേർപ്പെട്ടിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ, ജെൻഷ്യൻ വയലറ്റ്. വേണമെങ്കിൽ കുറച്ചു് ടിങ്‌ചർ അയോഡിനും. തീപ്പൊള്ളലാണെങ്കിലും അതു മതി.
ഡോക്ടറും ഹാപ്പി. രോഗിയും ഹാപ്പി.
ഇപ്പഴൊക്കെ എന്തു ചികിത്സ? എന്തു മരുന്നു്! എത്ര വലിയ അസുഖമുണ്ടെങ്കിലും ഒരു കുഞ്ഞുപൊതിയിൽ കണ്ണിൽ പെടാൻ പോലും വലിപ്പമില്ലാത്ത നാലോ അഞ്ചോ ഗുളികകൾ! ച്ഛായ്!

വെറും നാല്പതുവർഷത്തിനുള്ളിൽ എത്ര വലിയ മാറ്റമാണു് നമ്മുടെ ആരോഗ്യപദ്ധതികളിൽ സംഭവിച്ചതെന്നറിയണമെങ്കിൽ ആ പഴയ കാലത്തിലും ജീവിച്ചിരുന്നിരിക്കണം. രോഗികൾക്കും അപകടങ്ങൾക്കിരയായവർക്കും ആകെ ലഭ്യമായ രക്ഷാമാർഗ്ഗങ്ങൾ എത്ര പ്രാകൃതമായിരുന്നു എന്നു് ഇന്നു ചിന്തിക്കാൻ പോലുമാവില്ല.

ഇക്കാലത്തു്, ഏറ്റവും ലാഭത്തിൽ കൊള്ളചെയ്യാൻ വേണ്ടി ആരെങ്കിലുമൊക്കെക്കൂടി ഷുഗർ ലെവൽ കൂടെക്കൂടെ താഴേക്കു സെറ്റ് ചെയ്തു് ശരീരം പ്രോഗ്രാം ചെയ്തുവെയ്ക്കുന്നൊന്നുമില്ല. ജീവിതത്തിന്റെ ഗുണമേന്മയും ദൈർഘ്യവും കൂടുന്നതിനനുസരിച്ചു്, കൂടുതൽ ശോഭനവും സുഖസ്ഥായിയുമായ ഭാവി പ്രതീക്ഷിക്കുമ്പോൾ നമ്മുടെ പല 'റീഡിങ്ങു'കളും പുതുക്കിയെന്നു വരും. ഒരു കാലത്തു് സാധാ ഹവായ് ചെരുപ്പുപോലും ഉപയോഗിക്കാതിരുന്ന നമ്മൾക്കിപ്പോൾ ബാറ്റയുടെ ഷൂസെങ്കിലും നിർബന്ധമായതുപോലെത്തന്നെ.

തിമിരം, അസ്ഥിക്ഷയം, ശ്വാസഭംഗം, പ്രമേഹം, അർബ്ബുദം, ഹൃദയസ്തംഭനം, മസ്തിഷ്കാഘാതം, മഹോദരം, അൾഷിമേഴ്'സ് തുടങ്ങിയ രോഗങ്ങളൊക്കെ ഒരാളൊഴിയാതെ എല്ലാർക്കും നിശ്ചയമായും വരും. ഭാഗ്യവും ആരോഗ്യവുമുള്ള ഒരാൾക്കു് അങ്ങനെയൊക്കെ വരാൻ പത്തിരുനൂറു വർഷം വരെ ജീവിച്ചിരിക്കേണ്ടിവന്നേക്കാം. പക്ഷേ അതിനുമുമ്പേ അയാൾ കാറിടിച്ചോ ഇടിമിന്നലേറ്റോ മരിച്ചിരിക്കും. It is only a matter of how long you live before one or other part of your body complex stops functioning in its wonderful and meticulous normal way.
മുമ്പൊക്കെ, ഏതാണു രോഗമെന്നുപോലും നാം തിരിച്ചറിയാറില്ല. ഡിസ്പെൻസറിയിലെ മരുന്നു് സർവ്വരോഗസംഹാരിയായിരുന്നതു് ആ ഗതികേടുകൊണ്ടാണു്. മൂത്ത അർബ്ബുദം വന്നാലും, 'വയറ്റിലൊരു മുഴ വന്നു പഴുത്തു നീരുകെട്ടി. അയാൾ അങ്ങനെ കാഞ്ഞുപോയി' എന്ന ഒരൊറ്റ വാചക പോസ്റ്റ്-മോർട്ടം ഡയഗ്നോസിസിൽ മിക്കപ്പോഴും ഓരോ കഥയും കഴിയും. 50 വയസ്സായ വൃദ്ധൻ മരിച്ചുപോയി എന്നു സ്വ.ലേ.കൾ പത്രവാർത്തയെഴുതും. വയസ്സു 35 കഴിഞ്ഞാൽ നിങ്ങൾ ചുരുങ്ങിയ പക്ഷം മദ്ധ്യവയസ്കനെങ്കിലുമാവും.

കിഡ്നിയോ ഹാർട്ടോ ബ്രെയിനോ ഒക്കെ ഒറിജിനൽ പീസുതന്നെ നന്നായി വർക്കു ചെയ്യുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അതുതന്നെയാണു് എപ്പോഴും നല്ലതു്. അങ്ങനെ വർക്കു ചെയ്യാൻ ഇട വരട്ടെ എന്ന ഉദ്ദേശത്തിലാണു് ഷുഗറും പ്രഷറും കൊളസ്റ്ററോളും ഒക്കെ ഇത്രത്തോളം മതിയെന്നു് ഭിഷഗ്വരന്മാർ പറഞ്ഞുതരാൻ ശ്രമിക്കുന്നതു്.

ഇനി, ഇതൊക്കെ ചെയ്താലും, ദൗർഭാഗ്യവശാൽ, അവയ്ക്കും കേടു സംഭവിക്കാം. വഴിയിൽ വെച്ചു് പഞ്ചർ ആയിപ്പോകുന്ന ടയർ പോലെ.

അപ്പോൾ രണ്ടു് ഓപ്ഷനുണ്ടു്. മറ്റൊരാൾക്കു് ആവശ്യമില്ലാത്തതോ അത്യാവശ്യമില്ലാത്തതോ ആയ സ്റ്റെപ്പിനി ടയർ ഉണ്ടെങ്കിൽ, അയാൾ അതു കടം തരാൻ തയ്യാറാണെങ്കിൽ, യാത്ര കുറേക്കൂടി നീട്ടാം. അല്ലെങ്കിൽ യാത്ര അവിടെവെച്ചുനിർത്താം.
സ്വന്തം ജീവനു് ഒരു ആൾട്ടർനേറ്റീവ് ഓപ്ഷൻ ഒരിക്കലുമില്ല. ഒന്നുകിൽ നിങ്ങൾക്കു് ജീവിക്കാം.

അല്ലെങ്കിൽ?
അല്ലെങ്കിൽ ഒന്നുമില്ല. ഈ ലോകം തന്നെയില്ല. ജീവിയെസംബന്ധിച്ചു്, ജീവന്റെ അവസാനം ഈ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ അവസാനം തന്നെയാണു്. ഒരു വയ്ക്കോൽത്തുരുമ്പിലെങ്കിലും ഞാന്നുവലിച്ചുപിടിച്ചുനിന്നു് ഒരു നിമിഷമെങ്കിലും കൂടുതൽ ജീവിക്കാമെന്നു് പ്രത്യാശിച്ചുകൊണ്ടാണു് പുഴുക്കൾ പോലും അവയുടെ സനാതനസമരം ചെയ്യുന്നതു്. താൻ ചത്തു മീൻ പിടിച്ചാൽ ഒരു തത്ത്വശാസ്ത്രവും തങ്ങളെ സഹായിക്കാനുണ്ടാവില്ല എന്നു് അവയ്ക്കുപോലും അറിയാം.
ഒരു കാലത്തു് സ്വന്തം ടയറിലെ കാറ്റുപോയാൽ അവിടെവെച്ചു് യാത്ര നിർത്തിക്കോളണം എന്ന ഒരൊറ്റ ഓപ്ഷനേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. ഇന്നു് മറ്റു പോംവഴികൾ കൂടി ലഭ്യമാണു്. ചുരുങ്ങിയ പക്ഷം, അടുത്ത ഓട്ടോറിക്ഷാ സ്റ്റാൻഡ് വരെയെങ്കിലും ഓടിയെത്താം. അത്രത്തോളം, നാം മോഡേൺ മെഡിസിനും (വേണമെങ്കിൽ ദൈവത്തിനും) നന്ദി പറയുക.

വൈദ്യശാസ്ത്രലോകവും ഔഷധലോകവും പരിപൂർണ്ണസുന്ദരമാണെന്നും നിഷ്കളങ്കമാണെന്നും അർത്ഥമാക്കുന്നില്ല. മറ്റെല്ലാ രംഗത്തിലുമെന്നപോലെ, കൊള്ളലാഭത്തിനോടുള്ള ഭ്രമം, പിടിപ്പുകേടു്, അശ്രദ്ധ, പിഴയ്ക്കുന്ന കൈക്രിയകളും അനുമാനങ്ങളും ഒക്കെ അവിടെയും ഇഷ്ടം പോലെയുണ്ടു്. പക്ഷേ, അതു് പുതിയ ചികിത്സാരീതികളെ അവമതിക്കാനുള്ള ഒഴികഴിവുകളല്ല.
തെറ്റായി രോഗനിർണ്ണയം നടക്കുന്നതും അണുബാധ മൂലം മരിക്കുന്നതും പ്രിസ്ക്രിപ്ഷൻ പിഴച്ചുപോകുന്നതും ഒന്നും ശാസ്ത്രത്തിന്റെ കുറ്റമല്ല. അതു പ്രയോഗിക്കുന്നവരുടെ അറിവുകേടോ അശ്രദ്ധയോ, പ്രയോഗത്തിൽ വരുത്തേണ്ട ഭരണസംവിധാനങ്ങളുടെ ഉത്തരവാദിത്തമില്ലായ്മയോ മൂലമാണു്. യുദ്ധം ചെയ്യേണ്ടതു് നാമൊക്കെ സ്വതേ ശീലമാക്കിവെച്ചിരിക്കുന്ന ആ 'കൊയപ്പല്യാ'സംസ്കാരത്തിനോടാണു്. അല്ലാതെ, സ്റ്റെപ്പിനി ടയർ നൽകാൻ തയ്യാറാവുന്ന സുഹൃത്തിനോടല്ല.

ആത്യന്തികമായി, ജീവൻ ജീവനോടും മനുഷ്യൻ മനുഷ്യനോടും എല്ലാക്കാലത്തും പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ലളിതമായ വാചകം ഇതാണു്:
"We are trying..
We hope we will accomplish..
We are trying even more..
And we will continue trying until we accomplish or perish completely".

കോഴിക്കക്കൂസയിലെ ടെലിവിഷൻ

ഭാവി എത്ര കണ്ടു് അതിശയപ്പെടുത്തുന്നതാവുമെന്നു് ഒരിക്കലും മുൻകൂട്ടിപ്പറയാൻ പറ്റില്ല.
പൊതുവേ നാമൊക്കെ ദുരന്താശങ്കകളാണു് ഭൂമിയെപ്പറ്റി പങ്കുവെക്കാറുള്ളതെങ്കിലും എനിക്കു തോന്നുന്നതു് നമ്മുടേതിനേക്കാൾ ഭാസുരമായ ഒരു ലോകം തന്നെയാണു് ഇനിയുമിനിയും രൂപപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതെന്നു തന്നെയാണു്.



മൊബൈൽ ഫോണിന്റെ അവതാരമാണു് ഒരു ഉദാഹരണം.

20 കൊല്ലം മുമ്പ് നമ്മുടെ നാട്ടിൽ ഇങ്ങനെയൊരു ലോകം പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നോ?

1993ൽ ഒരു ദിവസം ഗർവ്വിഷ്ഠനായ ഒരു അറബി എന്റെ ഓഫീസിലെ ഒരു തഞ്ചാവൂർക്കാരൻ ചായ്ബോയിയെ ചീത്ത പറഞ്ഞു. മേശപ്പുറത്തുവെച്ചിരുന്ന, ശവപ്പെട്ടിയുടെ വലിപ്പമുള്ള മൊബൈൽ ഫോണിൽ ആ പാവം കൗതുകം കൊണ്ടു് ഒന്നു തൊട്ടുനോക്കിയതായിരുന്നു. അയിനാണു്.

എനിക്കും വല്ലാതെ ദേഷ്യവും സങ്കടവും വന്നു. പാടില്ലാത്ത ഒരു ധിക്കാരത്തോടെ, ആ അറബിയോടു ഞാൻ പറഞ്ഞു, "പത്തേ പത്തുകൊല്ലത്തിനുള്ളിൽ, ഈ പയ്യൻ ഇതിനേക്കാൾ മിടുക്കും റേഞ്ചുമുള്ള ഒരു കാർ ഫോൺ (അന്നു് കാർ ഫോൺ എന്നാണു വിളിച്ചിരുന്നതു്) അവന്റെ പോക്കറ്റിലിട്ടുകൊണ്ടു നടക്കും. നിങ്ങളുടെ കയ്യിലിരിക്കുന്ന ആ സിഗരറ്റ് ലൈറ്ററിന്റെ അത്ര പോലും വില വേണ്ടിവരില്ല അതിനു്!"
എന്റെ ശാപം ഫലിക്കാൻ അഞ്ചുകൊല്ലം പോലും വേണ്ടി വന്നില്ല!

അഞ്ചിൽ പഠിക്കുന്ന കാലത്തു് ഏതോ ക്വിസ് പരീക്ഷയിൽ സമ്മാനം കിട്ടിയ ഒരു ഇംഗ്ലീഷ് സചിത്ര-വർണ്ണപ്പുസ്തകം അന്നത്തെ അമേരിക്കൻ ആധുനികലോകം ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന വീട്ടുപകരണങ്ങളേയും വാഹനങ്ങളേയും പറ്റിയായിരുന്നു. അതിലാണു് ടെലിവിഷൻ എന്ന മാന്ത്രികപ്പെട്ടിയുടെ ഒരു ചിത്രം ആദ്യമായി കാണുന്നതു്.

ഏതാനും മാസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ തൃശ്ശൂർ നെഹ്രു പാർക്കിൽ വെച്ച് ഒരു യഥാർത്ഥ വിദൂരചിത്രദർശിനി കാണാൻ ഭാഗ്യമുണ്ടായി. ATS-6 എന്ന നാസയുടെ പരീക്ഷണ ഉപഗ്രഹത്തിന്റെ സഹായത്തോടെ ദൂരദർശൻ തുടങ്ങിവെച്ച Satellite Instructional Television Experiment SITE (1975-76) എന്ന പദ്ധതിയുടെ ഭാഗമായി തൃശ്ശൂക്കാർക്കു ലഭിച്ച സമ്മാനമായിരുന്നു ആ ബ്ലാക്ക് ആൻഡ് വൈറ്റ് അത്ഭുതപ്പെട്ടി.

അതു കണ്ടതോടെ പൂർണ്ണബോദ്ധ്യം വന്ന ഞാൻ, വേലിക്കപ്പുറം പോയ തുണിപ്പന്തു് ഉമ്പാപ്പുവും ചന്ദ്രുട്ടിയും പെറുക്കിക്കൊണ്ടുവരുന്ന കൊച്ചിട നേരത്തു് ടീമിലെ കൂട്ടുകാരോടു സൊറ പറയുമ്പോൾ, ഇങ്ങനെയൊരു സാധനമുണ്ടെന്നും അതിൽ സിനിമ കാണാൻ പറ്റുമെന്നും പറഞ്ഞു. കുട്ടിക്കുറുമ്പുചങ്ങാതിമാരായിരുന്ന സത്യനും (Sathiaseelan Varadiyattil) മുകുന്ദനും ഭരതനും ഉണ്ണിക്കുട്ടനും രമേശനും ചീരാത്തനുമൊക്കെ അന്നു കളിയാക്കിച്ചിരിച്ചതിനു് കണക്കില്ല. അവരുടെ ഇടയിൽ, നാഗരികതയുടെ അവസാനത്തെ വാക്കായ 'ശ്ശൂർ' പട്ടണത്തിന്റെ ടെൿനോളജി അംബാസ്സഡറായിരുന്നു മാസത്തിൽ രണ്ടുതവണയെങ്കിലും തൃശ്ശൂരങ്ങാടി കാണാൻ യോഗമുള്ള ഞാൻ.

എനിക്കു ക്രോധം ഇരച്ചുവന്നു.

"സത്യമായും ഞാൻ വലുതാവുമ്പോൾ വലിയ പണക്കാരനായി അത്തരം ഒരു ടീവി എന്റെ കക്കൂസിൽ തന്നെ ഫിറ്റ് ചെയ്യും!" എന്നു ഞാൻ അവരോടു ദൃഢപ്രതിജ്ഞ ചെയ്തു.

 കുറച്ചുവർഷം മുമ്പുവരെ, അവധിക്കു വരുന്ന എന്നോടു് എല്ലാ പ്രാവശ്യവും അവരിലൊരുവൻ കളിയാക്കിച്ചോദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു, കക്കൂസിൽ ടീവി വാങ്ങിവെക്കുന്നില്ലേ?"

തൊടിയുടെ അങ്ങാപ്പുറത്തു് രണ്ടടി വീതിയിൽ മൂന്നടി ആഴത്തിൽ നാലടി നീളത്തിൽ കുഴിവെട്ടി മുകളിലൊരു ജോഡി മുളന്തണ്ടുമിട്ടു് മൂന്നേമുക്കാൽ ദിക്കും ഓലമടലിട്ടു മറച്ച 'കോഴി'ക്കക്കൂസകൾ അക്കാലമായപ്പോഴേക്കും നാടുവിട്ടുപോയിരുന്നു.

എങ്കിലും,
കടലിനക്കരെയുള്ള വീട്ടിൽ, സ്വന്തമായി ലക്ഷണമൊത്ത ഒരു ഹോം തിയ്യറ്റർ നെറ്റ്‌വർക്ക് തന്നെ ഒരുക്കിവെച്ചിട്ടുള്ള ഞാൻ വെറുതെ പുഞ്ചിരിക്കുക മാത്രം ചെയ്തുകൊണ്ടുമിരുന്നു. അത്തരം പരിപാടികളെക്കുറിച്ചൊക്കെ അവനെ എങ്ങനെ പറഞ്ഞുമനസ്സിലാക്കാനാണു്!

ഈയിടെ സ്മാർട്ട്ഫോണിൽ യൂട്യൂബിലോ വാട്ട്സ്ആപ്പിലോ സിനിമ കണ്ടുകൊണ്ടിരുന്ന അവനോടു ഞാൻ ചോദിച്ചു:
"നിനക്കെപ്പൊഴും ഇതു കാണലെന്ന്യാ പരിപാടി"?
"ങ്ഹും. എന്തേ?"
"ടോയ്‌ലറ്റിലിരിക്കുമ്പോഴും?"
"ചിലപ്പൊഴൊക്കെ"
വിജയാഹ്ലാദത്തോടെ ഞാൻ പറഞ്ഞു: "ആഹാ! ഓർമ്മയുണ്ടോ ഈ മുഖം? ഇപ്പോൾ നീ തന്നെ കക്കൂസിലിരുന്നു ടീവി കാണാൻ തുടങ്ങി, അല്ലേ? ഞാനാണെങ്കിൽ ഇപ്പോൾ ടീവിയും സിനിമയും കാണാറേ ഇല്ല. അത്ര കണ്ടു മടുത്തു കഴിഞ്ഞു"


76-ൽ സ്വരാജ് റൗണ്ടിലെ സൗത്ത് ഇന്ത്യൻ ബാങ്കിൽ ഒരു ക്ലർക്കിന്റെ മേശപ്പുറത്താണു് ആദ്യമായി, മനുഷ്യരെപ്പോലെ ബുദ്ധിയുള്ള, കണക്കുകൂട്ടുന്ന ഒരു മിഷ്യൻ കാൽക്കുലേറ്റർ കണ്ടതു്. തിളങ്ങുന്ന പച്ചക്കഷ്ണങ്ങളിൽ മിന്നിക്കൊണ്ടിരുന്ന അതിന്റെ മുഖത്തോളം തന്നെ എനിക്കതിന്റെ പതുപതുത്ത മേനിയിലെ ബട്ടൻ‌കട്ടകളേയും ഇഷ്ടമായി.

അച്ഛനുമായി എന്തോ ലോണിന്റെ കാര്യത്തെപ്പറ്റി ഗൗരവമായി സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ആ മീശക്കാരനോടു് ധൈര്യമവലംബിച്ചു ചോദിച്ചു:"ഇതൊന്നു ഞെക്കിനോക്കട്ടെ?"
വളരെ ലാഘവത്തോടെ അദ്ദേഹം പുഞ്ചിരിച്ചു. എന്നിട്ട് വാത്സല്യപൂർവ്വം അതു തൊട്ടുനോക്കാൻ തന്നു. ഞാൻ അതിൽ എന്റെ ആദ്യത്തെ കണക്കും ചെയ്തു: ആദ്യം ഒന്നു്. പിന്നെ പ്ലസ് എന്ന ചിഹ്നം. അതുകഴിഞ്ഞ് രണ്ടു്. എന്നിട്ട് സമം എന്ന ബട്ടൺ.
അപ്പൊഴുണ്ടെടാ, പച്ചമുഖത്തു തെളിഞ്ഞുവരുന്നു, "മൂന്നു്!"

അന്നു തീരുമാനിച്ചു, ഈ ലോകത്തു് ഇനി കാര്യങ്ങളൊക്കെ മാറാൻ പോവുകയാണു്. എന്റെ ഭാവിയും ജോലിയും ജീവിതവും ഇനി ഇതിനോടൊപ്പം.

എഞ്ചിനീയറിങ്ങ് കോളേജിൽ വിവിധയിനം കാൽക്കുലേറ്ററുകളുടെ ചാകരയായിരുന്നു. പ്രസാദിന്റെ കയ്യിൽ LCD ഡിസ്പ്ലേ ഉള്ള ചെറുതൊരെണ്ണം: Casio FX-115. വിൽസൺ ഫ്രാൻസീസിന്റെ കൈയിലേതു് FX-120. Sali Kmന്റെ കാൽക്കു ഷാർപ്പ് EL-506 ആയിരുന്നുവെന്നു തോന്നുന്നു. ക്ലാസ്സിലെ ഏറ്റവും ചെറുതു്. Sebi Paul ആണു് അത്ഭുതപ്പെടുത്തിക്കളഞ്ഞതു്. അവന്റെ FX-700Pയിൽ ഫോർമുലകൾ വരെ സ്റ്റോർ ചെയ്തുവെക്കാം! എന്റേതാവട്ടെ ഒരു സാദാ Fx-82. എങ്കിലും നാട്ടിലെ സ്റ്റാൻഡാർഡ് സ്കൂട്ടർ ആയ ലാംബ്രട്ട പോലെ, വീട്ടിലെ സ്റ്റാൻഡാർഡ് സോപ്പായ 'ലൈബോയി' പോലെ, വലിയ അഹങ്കാരമൊന്നുമില്ലെങ്കിലും സ്വന്തം ജോലി മര്യാദയ്ക്കു ചെയ്യുന്നവൻ.

പിന്നീട് അന്ത്യസെമസ്റ്ററുകളിലൊന്നിൽ, സുമ (Suma Mukundan) എന്റെ ഓട്ടോഗ്രാഫിൽ എഴുതി: "എന്നു് എവിടെ ഒരു കാൽക്കുലേറ്റർ കാണുമ്പോഴും ഞാൻ വിശ്വത്തിനെ ഓർത്തോളാം". ഇപ്പൊഴും അവൾ കാൽക്കുലേറ്ററുകൾ പതിവായി കാണാറുണ്ടോ എന്നറിയില്ല. അതുകൊണ്ടാവാം, ഒരു പക്ഷേ, ഇപ്പോളവളെന്നെ ഓർക്കാറുമുണ്ടാവാറില്ല. :)

 ഈയിടെ, ഞാനും കാൽക്കുലേറ്ററുകൾ അപൂർവ്വമായാണു കാണുന്നതു്. എനിക്കുചെയ്യേണ്ട കണക്കുകൾ മിക്കപ്പോഴും ഏതോ ക്ലൗഡ് സർവ്വറിലെ ഗൂഗിൾ സ്പ്രെഡ് ഷീറ്റിലിരുന്നു് സ്വയം ചെയ്തുതീരപ്പെടുകയാണിന്നു്.

ഒന്നോർത്താൽ, എക്കാലവും കമ്പ്യൂട്ടറിനേക്കാൾ പ്രേമമുണ്ടായിരുന്നതു് റേഡിയോയോടായിരുന്നു. പക്ഷേ, അതേപ്പറ്റി വേറെത്തന്നെ ഒരു നീണ്ടകഥയെഴുതാനുണ്ടു്. അതു പിന്നെയാവാം.
ഇനിയും വരാൻ പോകുന്ന ഭാവിസങ്കേതങ്ങളെക്കുറിച്ചു് ഞാനിപ്പോഴും സ്വപ്നങ്ങൾ കാണാറുണ്ടു്. അവയെക്കുറിച്ചു കേട്ട് ആളുകൾ ഇപ്പോഴും പരിഹസിക്കാറുമുണ്ടു്. അതിൽ 'ബം ആന്റിന'മുതൽ ദേശീയ 'കേബിൾ കാർ നെറ്റ്‌വർക്കു് വരെ ഉൾപ്പെടും. തൃശ്ശൂർ നിന്നു കയറിയാൽ പെറുവിലോ സിഡ്നിയിലോ ചെന്നിറങ്ങാവുന്ന തീവണ്ടി മുതൽ വെറുമൊരു മൊബൈൽഫോട്ടോ വഴി ഒരു താളിയോലയുടെ പന ഏതു നാട്ടിൽ ഏതുകൊല്ലം ഉണ്ടായ ഏതു ജനുസ്സിന്റെ എത്രാമത്തെ തലമുറയാണെന്നുവരെ അറിയാവുന്ന റേഡിയോ ഇമ്മ്യൂണോഫ്ലൂറസെൻസ് മൊളിക്യുലർ എക്സ്പ്രെഷൻ മൈക്രോസ്കോപ്പി- പ്രോസസ്സിങ്ങ്, ഇവാലുവേഷൻ & റിവ്യൂ (RIMEMPER) വരെ ആ സ്വപ്നങ്ങളിൽ തെളിഞ്ഞുമായാറുണ്ടു്. പ്രോട്ടീൻ കമ്പ്യൂട്ടിങ്ങ്, അരിഫാക്ടറി ഒക്കെ വേറെ!
ഇനി വരാൻ പോകുന്ന പത്തുവർഷത്തിനുള്ളിൽ തന്നെ ടെൿനോളജിയുടെ ലോകത്തു് എന്തൊക്കെ സംഭവിക്കും എന്നു നമുക്കു് ഇപ്പോൾ കാര്യമായൊന്നും സ്വപ്നം കാണാനാവില്ല. ലോകം അത്ര കണ്ടു് പരസ്പരം തുറന്നുകഴിഞ്ഞു. ഇവിടെയിപ്പോൾ ജനിച്ചുവളർന്നുവരുന്ന ഓരോ തലച്ചോറുകളും ഐഡിയകളുടെ ഓരോ പവർ ഹൗസുകളാണു്. അതോരോന്നും പരസ്പരം കൊണ്ടും കൊടുത്തും പടർന്നുകയറുന്നതിന്റെ വരുമാനക്കണക്കെടുക്കേണ്ടതു് ഇനി, സങ്കലനപ്പട്ടിക കൊണ്ടല്ല ഗുണകോഷ്ഠം കൊണ്ടാണു്.

പൊതുവേ നാമൊക്കെ ദുരന്താശങ്കകളാണു് ഭൂമിയെപ്പറ്റി പങ്കുവെക്കാറുള്ളതെങ്കിലും എനിക്കു തോന്നുന്നതു് നമ്മുടേതിനേക്കാൾ ഭാസുരമായ ഒരു ലോകം തന്നെയാണു് ഇനിയുമിനിയും രൂപപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതെന്നു തന്നെയാണു്. ഇവിടെ ഉദിച്ചസ്തമിച്ചുപോയ പഴങ്കാലത്തലമുറകളെ മുൻവിധികളില്ലാതെ തിരിഞ്ഞുനോക്കുമ്പോഴും, അങ്ങനെത്തന്നെയായിരുന്നു താനും.

അനുനിമിഷം ചടുലമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ആ സംസാരനർത്തനത്തിനൊപ്പം താളം തെറ്റാതെ ചുവടുവെക്കാനുള്ള കഴിവു നമുക്കെപ്പോഴുമുണ്ടായിരിക്കണമെന്നു മാത്രം.

(ഫേസ്ബുക്ക് ജൂൺ2, 2016)

പകർപ്പവകാശം, വിക്കിപീഡിയ, ക്രിയേറ്റീവ് കോമൺസ്

“വിക്കിപീഡിയ പോസ്റ്റ് / ആർട്ടിക്കിൾ വല്ലതും സോമനടിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടോ എന്ന് കൂടി നോക്കൂ.. CC ലൈസൻസ് ആയത് കൊണ്ട് കേസ് കൊടുക്കാൻ പറ്റില്ല എന...